بررسی و امتیازات بازی Deadzone: Rogue

با انتشار بازی Hades ژانر روگ-لایک جان دوباره‌ای گرفت و از سال 2019 تا الان عناوین درخشانی در سبک روگ‌-لایک مثل Returnal و Balatro منتشر شده‌اند. سبکی که در مرحله اول مهارت شما را در مبارزات تست می‌کند و در گام بعدی خودش الِمان شانس را در گیم‌پلی پررنگ‌ تر از دیگر ژانرها می‌کند. شما در این مدل از بازی‌ها ممکن است بیش از صد بار در یک لوپ بی‌پایان شکست بخورید تا بالاخره با ترکیب درستی از قابلیت‌ها و مهارت‌های بازی، این لوپ بی‌انتها را بشکنید و خود را به مقصد نهایی برسانید. حال این ژانر چالشی و پرهیجان یک مهره جدید به نام Deadzone: Rogue را وارد میدان رقابت کرده است که احتمالا افرادی که به بازی‌های شوتر علاقه‌مند هستند، می‌توانند از این بازی هم لذت کافی را ببرند. با بررسی و امتیازات بازی Deadzone: Rogue همراه بازیسنتر باشید.

با اینکه اصولا در این سبک از بازی‌ها اکثریت بازیکن‌ها به داستان و نحوه روایت آن توجهی نمی‌کنند؛ اما با این تفاسیر بازی Deadzone: Rogue به طرز مرموز و جالبی داستان خود را روایت می‌کند. داستان بازی از آنجایی شروع می‌شود که ما در یک سفینه فضایی با تکنولوژی سطح بالا که در واقع حکم یک آزمایشگاه فضایی را دارد با هزاران سوال در سر، ماجراجویی و گشت و گذار خود را آغاز می‌کنیم. کاراکتری که شما کنترل آن را در دست دارید، هیچ ایده‌ای از ماهیت خودش و اینکه در این سفینه چیکار می‌کند، ندارد؛ همین موضوعات در اول شروع داستان بازی، گیمر را کمی برای کشف راز و رمزهای این سفینه عجیب و غریب، کنجکاو می‌کند. اما در اینجا باید به یک نکته‌ای اشاره کنم؛ بازی هرچقدر که در شروع کردن یک داستان مرموز خوب عمل می‌کند، در ادامه مسیر ریسمان یک روایت منظم و درست را رها کرده و تمرکز اصلی خود را بر روی گان‌پلی خود می‌گذارد. پس اگر بخواهیم در مورد روایت داستان بازی به یک نتیجه واحد برسیم، باید بگویم که ما با یک قصه آغازین بسیار خوب و درگیر کننده طرف هستیم که در ادامه مسیر روایت خود، رفته رفته محو و بی‌اهمیت می‌شود.

از داستان و نحوه روایت آن گذر کنیم؛ چون بازی در این موضوع اصلا نمی‌خواهد خودش را جدی بگیرد و یک داستان مرموز و درگیر کننده را به ما تحویل دهد؛ به طور کلی چیز خاصی برای ارائه کردن نداره. اما به نظر من جادویی که شما را در بازی Deadzone: Rogue نگه می‌دارد، گان‌پلی اعتیادآور و تنوع بالای سلاح‌هایی است که شما می‌توانید هر کدام را که دوست دارید با پِرک‌های (Perks) مختلفی که بدست می‌آورید، شخصی سازی کنید و از نابود کردن دشمنان رباتی و غیره بازی لذت خالص را ببرید. در کل بازی دارای چهار مدل دمیج است؛ گلوله‌هایی که با الِمان‌هایی مانند یخ، آتش، برق و وُید (viod) ترکیب می‌شوند و هر کدام از این الِمان‌ها دارای ویژگی خاص خودشان هستند. به عنوان مثال تیرهای یخی که یکی از قوی‌ترین مدل از تیرها محسوب می‌شود،‌ دشمنان را کند می‌کند؛ اگر هم بیش از اندازه تیر یخی شلیک کنید، هدف شما در جای خودش برای چند ثانیه یخ می‌زند و ثابت می‌ماند.

همان‌طور که در مقدمه اشاره کردیم سبک بازی روگ-لایک می‌باشد؛ در این سبک از بازی‌های ویدیویی اساسی‌ترین بخش بازی، قسمت طراحی مراحل آن است که باید به طرز درستی با گیم‌پلی بازی ترکیب سرگرم کننده‌ای را برای بازیکن ایجاد کند. چون در این سبک از بازی‌ها، مردن و از اول مسیر شروع کردن آن‌ هم به شکل مداوم و برای مدت‌زمان زیاد، یکی از ریشه‌ای ترین بخش‌های لول‌دیزاین است و باید اتاق‌های بازی به شکلی طراحی شوند که بازیکن بعد از تجربه چندین‌باره یک لول، از‌ آن زده نشود. متاسفانه بازی Deadzone: Rogue در این مورد مشکل کم ندارد. در این بازی هر اتاق بازی یک سِکتور (Sector) نامیده می‌شود. مشکل این است که وقتی می‌خواهیم یک دور جدید را شروع کنیم، سکتور‌ها تغییر بخصوصی نمی‌کنند و حتی بعضی از آن‌ها همیشه طراحی ثابتی دارند. نکته منفی دیگری که در این باره وجود دارد، مدل دشمنان و محل قرار گیری آن‌ها می‌باشد. بازی در کل سه منطقه (zone) دارد هر کدام شامل ۳۰ بخش یا سِکتور می‌شوند؛‌ و همیشه در سِکتورهای ۱۰ و ۲۰ دشمنان اِلیت وجود دارند و در آخرین سِکتور هر منطقه هم باس فایت آن قرار دارد. این به تنهایی خودش نکته منفی‌ محسوب نمی‌شود؛ اما وقتی دشمنان در هر سِکتور نه محل قرار گیری و نه مدل‌شان تغییری نمی‌کند، چالش بازی کمی از بین می‌رود؛ به این دلیل که دیگر ذهن شما کاملا نقشه بازی را حفظ می‌کند. این موضوع برای یک اثر روگ-لایک بسیار مهم است. چون جذابیت نقشه این بازی‌ها به تغییر پویا محیط و دشمنان بازی معروف است و متاسفانه بازی Deadzone: Rogue در این موضوع ضعیف عمل می‌کند. 

به صورت کلی بازی گان‌پلی چالشی و سختی ندارد. می‌توانم این را بگویم که لگد (reecoil) سلاح‌ها آن‌قدر شما را برای هدف گیری و شلیک کردن، اذیت نمی‌کنند. درواقع بازی یک تجربه سرعتی در بخش گان‌پلی خود محسوب می‌شود و دوست ندارد یک تجربه واقع‌گرایانه از تیر‌اندازی را تحویل شما دهد. هدف بازی یک تجربه شوتر بسیار روان می‌باشد که قابلیت‌های مختلفی مثل جاخالی دادن (مکانیزم Dash) را دل گیم‌پلی قرار داده است تا با ترکیب کردن حرکات مختلف و متنوع، بازیکن از لحظه به لحظه بازی لذت ببرد. همان‌طور که عقب‌تر اشاره کرده بودم یکی از برگ برنده‌های بازی Deadzone: Rogue تنوع بی‌نظیرش در سلاح‌های بازی است. با اینکه بازی یک اثر بزرگ نمی‌باشد،‌ اما در گان‌پلی خود کم نگذاشته است. کافی است چند دقیقه ابتدایی بازی را تجربه کنید؛ آن موقع متوجه نرمی تیراندازی و صداگذاری لذت بخش آن می‌شوید. همه این‌ها را با الِمان‌های دیگر بازی مثل تغییر دادن جنس تیر کنار هم بگذارید تا متوجه شوید بازی چقدر پکیج قابل قبولی را در اختیار شما گذاشته است. 

اما این تنها بخش جذاب بازی Deadzone: Rogue نیست. در این سبک از بازی‌ها ما مکانیزمی به اسم Perk داریم که بعد از اتمام هر بایوم (هر اتاق) از لول بازی به ما این اجازه را می‌دهد تا از بین سه قابلیت یکی را انتخاب کنیم تا رفته رفته شخصیت ما در مسیر خود قدرتمندتر شود. دقت داشته باشید که تنوع پِرک‌ها بسیار در مدل بازی کردن شما می‌تواند تاثیرگذار باشد. خوشبختانه بازی در کنار تنوع بسیار خوب سلاح‌ها از تنوع بسیار خوب و قابل قبول پِرک‌ها بهره‌مند است. در واقع در این بازی ما سه نوع از پِرک‌ها را داریم؛ قابلیت‌هایی برای سلاح‌ها، لباس کاراکتر و قابلیت‌های خود شخصیت بازی که تماما به همه این پِرک‌ها فکر شده است و شما نمی‌توانید یک آیتم بلا استفاده در بین قابلیت‌های بازی پیدا کنید. همان‌طور که قبل‌تر گفتم بازی در آخر هر سِکتور که به صورت کامل همه را از بین بردید، بنا به سیستم شانس بازی،‌ به شما این اجازه را می‌دهد که از بین سه قابلیت یا سه ویژگی هر دفعه یکی را به لیست پِرک‌ها اضافه کنید. نکته‌ای که وجود دارد این است که بعضی از این ویژگی‌ها قابلیت اکتیو شدن دارند‌ (یعنی برای شما فعال می‌شوند) و بعضی از این قابلیت‌‌ها هم مانند نوع تیر شما، قابل تغییر می‌باشند. اما مسئله مهمی که در سیستم پِرک این بازی وجود دارد، رندوم بودن آن است. در واقع هر دور که بازی را تجربه می‌کنید، به کمک سیستم رندوم کار‌آمد بازی در پِرک‌ها تجربه شما در هر دور از بازی یک تجربه جدید است. در این بین اتاق‌های استراحت هم قرار داده شده‌اند تا بازیکن بتواند نوار سلامتی خود را تا حدی برگرداند و به قول گفتنی جان تازه‌ای بگیرد؛ همچنین در این مکان می‌توانید سلاح‌ها، لباس‌ها و قابلیت‌های خود را ارتقا دهید و از همین قسمت آیتم‌های رندوم خریداری کنید. این کار باعث می‌شود تا شما با قدرت بیشتر و متنوع‌تر از قبل لول‌های بازی را پشت سر بگذارید. در کل بازی از نظر مکانیزم قرار دادن پِرک، از کیفیت قابل قبولی برخوردار است. همچنین تیم سازنده در هاب بازی (مکانی که برای خود شخصیت می‌باشد و می‌تواند کارهای مختلفی مثل انتخاب کردن مراحل در آن انجام دهد) برای بازیکنان یک سیستم ارتقای ویژگی‌هایی مثل قدرت سلاح‌های بازی و غیره قرار داده است که این بخش کاملا برخلاف پِرک‌هایی که داخل بازی بدست می‌آوریم، همیشه همراه کاراکتر می‌مانند و مسیر را برای ما آسان‌تر از قبل می‌کنند.

حالا می‌خواهم راجب نکته‌ای صحبت کنم که هم باعث میشه بازی دسترسی پذیرتر شود، در کنار این موضوع باعث می‌شود که مقداری معیار بازی‌های روگ-لایک دست‌خوش تغییر شود؛ این نکته در واقع به سیستم درجه سختی بازی برمی‌گردد که تا حدودی پاشنه آشیل این ژانر می‌باشد. بازی‌های روگ-لایک اصولا به سختی بیش‌ از اندازه خود معروف هستند. هنگامی که تیم سازنده تصمیم می‌گیرد تا برای بازی روگ-لایک درجه سختی تعیین کند،�زمان انتشار : 10 ماه قبل Y.A : نویسنده